Ukąszenie przez kleszcza

Ukąszenie kleszcza to z pewnością niebezpieczne zdarzenie, nierzadko pociągające za sobą szereg przykrych konsekwencji. Nierozpoznane może skutkować między innymi boreliozą, anaplazmozą lub zakażeniem od kleszczowym

Ukąszenie kleszcza to z pewnością niebezpieczne zdarzenie, nierzadko pociągające za sobą szereg przykrych konsekwencji. Nierozpoznane może skutkować między innymi boreliozą, anaplazmozą lub zakażeniem od kleszczowym zapaleniem mózgu. Nie zawsze jednak takie ukąszenie wiąże się z koniecznością poważnej terapii czy wizyty u lekarza. Jak więc prawidłowo rozpoznać owo ukąszenie i jaką drogę postępowania wybrać?

Samodzielne usuwanie kleszcza

W przypadku samodzielnego usuwania kleszcza możemy posiłkować się instrukcjami pochodzącymi z Głównego Inspektoratu Sanitarnego: kleszcza należy schwycić pęsetą, możliwie jak najbliżej skóry. Następnie zdecydowanym ruchem wyciągamy pasożyta wzdłuż osi wkłucia – ważne by ten został usunięty w całości, wraz z częścią głowową – jeżeli nie uda się usunąć całego kleszcza od razu, pozostałe części można spróbować wydobyć jałową igłą. Kolejnym krokiem jest standardowa dezynfekcja skóry oraz rąk; miejsce ukąszenia kleszcza należy skrupulatnie obserwować przez minimum 30 dni. Jeżeli pojawią się jakiekolwiek zmiany skórne, silny ból głowy, mięśni, stawów czy temperatura ciała powyżej 38 stopni, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

 

Pomoc lekarza

W wypadku zaobserwowania niepokojących objawów bądź też trudności z usunięciem kleszcza, najlepiej udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Jeżeli ten nie będzie w stanie rozwiązać naszych problemów, skieruje do konkretnych specjalistów. Gdy pojawi się podejrzenie zakażenia boreliozą, dostaniemy skierowanie na testy przesiewowe wykonywane metodą ELISA (przeciwciała IgM oraz przeciwciała IgG), a w dalszej kolejności – jeszcze bardziej dokładną metodą Western Blot; można również przeprowadzić test na boreliozę dostępny w aptece.

 

Borelioza

Do zakażenia boreliozą dochodzi w momencie, gdy kleszcz zaczyna wydzielać ślinę oraz zawartość jelita środkowego do rany, w której się znajduje. Najczęstszymi objawami są: sztywność karku, nudności, wymioty, problemy skórne (rumień), porażenie nerwów twarzowych czy ogólnym upośledzeniem ruchu. Czasami występuje także psychoza, padaczka oraz zapalenie pęcherza. Chorobę leczy się antybiotykami i w przypadku, gdy zostaje zdiagnozowana w odpowiednim czasie, jest całkowite wyleczenie nie powinno stanowić problemu, choć jest to proces długotrwały – kuracja trwa zazwyczaj od 21 do 28 dni. Z kolei nieleczona borelioza jest dla organizmu bardzo niebezpieczna, skutkuje powikłaniami neurologicznymi, sercowymi oraz stawowymi. Zapalenie opon mózgowych lub mózgu, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie osierdzia czy kardiomiopatia rozstrzeniowa to tylko niektóre z tragicznych skutków nierozpoznanej i nieleczonej choroby.

 

Anaplazmoza

To druga, po boreliozie, powszechna choroba przenoszona przez kleszcze. Bardzo często przebiega bez widocznych objawów, natomiast brak jakiegokolwiek rozpoznania może prowadzić nawet do niewydolności krążenia i śmierci. Objawy są łudząco podobne do popularnych symptomów gorączki; diagnoza polega na wykonaniu testów serologicznych.

 

Obserwacja

Podstawowym czynnikiem, którego należy bezwzględnie przestrzegać po usunięciu z organizmu kleszcza, jest obserwacja. To dzięki niej będziemy w stanie ocenić, czy nasz organizm działa prawidłowo, czy konieczna będzie interwencja medyczna. Polecane są także suplementy, które wspomogą organizm w walce z kleszczem. 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *